Franciszkanie (minoryci) w Krnowie

Franciszkanie (minoryci) w Krnowie

Pod koniec wieku XIII franciszkanie dotarli również do tej części Śląska Opawskiego. Chociaż początki fundacji nie były zbyt znaczące, to jednak obecność Zakonu  zaowocowała przede wszystkim w wieku XV, kiedy to tutaj przez okres conajmniej dwu kadencji znajdowała się siedziba prowincji Czeskopolskiej rozciągającej się od Chebu po Białą Ruś liczącej przeszło 50 klasztorów. Franciszkanie tej prowincji nie raz pracowali w dyplomatycznych służbach papieży i królów, pełnili specjalne zadania w kontaktach między wschodem i zachodem. Znana jest wyprawa na dwór Dżingis Chana, czy do Chin. I właśnie tutaj u podnórza Niskiego Jesionniku decydowano nie tylko o wielkich sprawach życia Zakonu. Miasteczko zyskało na znaczeniu i dzięki franciszkanom weszło do świadomości władz kościelnych i świedzkich.

Klasztor

Klasztor został założony najprawdopodobniej w roku 1273. Po okresie największej świetności  został skasowany w roku 1523, kiedy to właściel krnowskiej posiadłości Jan z Ansbachu wprowadził do miasta kalwinizm. Po bitwie na Białej Górze nowy właściciel książe Karol Lichtenschtein w roku 1623 znowu wprowadził franciszkanów do miasta i pomógł odbudować zniszczony kościół i klasztor. W roku 1706 pożar zniszczył jak kościół tak i klasztor, co było bezpośrednim pretekstem do barokowej przebudowy. Józefinizm końca XVIII stulecia i następnego okresu franciszkańskiej obecności  w Krnowie przejawił się stagnacją i powolnym spadkiem znaczenia. Pod koniec drugiej wojny światowej kościół a przede wszystkim klasztor został mocno uszkodzony a w roku 1950 upaństwowiony a czynność Zakonu  komunistyczną władzą wzbroniona. W latach piędziesiątych w klasztorze znajdował się państwowy zakład dla dzieci upośledzonych a zatrudnione w nim były siostry zakonne ze zgromadzenia śś.Cyryla i Metodego.  Po wjeździe "bratnich wojsk" w 1968 roku przez pewien czas slużył dla zakwaterowania oficerów wojska radzieckiego.  W roku 1972 został przebudowany dla potrzeb hotelowych i tak było do ponownego odzyskania go przez Zakon w roku 1991. Wielka powódź w roku 1997 zabudowania bardzo uszkodziła i aż do dzisiaj trwją remonty. W roku 2000 odbyła się tutaj kapituła prowincjalna i została powołana do życia wspólnota zakonna.

Kościół i kaplica

Historia kościoła pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny jest ściśle związana z klasztorem oo.Franciszkanów. W okresie stuletniej nieobecności franciszkanów w Krnowie kościół został zamieniony w magazyn zboża a kaplica, która kiedyś prawdopodobnie była częścią krużganków, w gospodę. Dzisiaj kaplica ta jest ostatnim widocznym dowodem dawnego okresu świetności. Dochowało się w niej bowiem piękne gotyckie sklepienie z polichromią. Wygląd wnętrza kościoła jest rokokowy, pochodzący z lat sześćdziesiątych XVIII stulecia. Przedewszystkim dominujące wrażenie wywiera przepiękny fresk Józefa Sterna, którym jest pokryty cały kościół. Również ołtarze i balkony w stylu rokokowym świadczą o stylu i guście ówczesnych braci zamieszkujących klasztor. Obecnie w kościele stale przebiegają prace restauratorskie wywołane powodzią w 1997 roku i poprzednim okresem dewastacji z czasów komunistycznych, kiedy to w kościele znajdował się magazyn jak w czasach stuletniej nieobecności franciszkanów. W czasie powodzi woda sięgała wysokości 1,5 m. Zdołała kompletnie zniszczyć ławki, wiele figur i niektóre drewniane części mobiliarza. Ogromna wolgoć i ciepło sprawiły to, że ściany i slepienia pokryła pleśń. Renowacja przebiega tylko dzięki pomocy Ministerstwa Kultury Czeskiej Republiki. Mocno uszkodzone ołtarze, główna nawa i boczne już zostały odrestaurowane.